MOON (2009)

Moon is an auspicious debut from Duncan Jones (née Zowie Bowie), a talented new director who happens to be the son of David Bowie.

IMDB
MEGAUPLOAD

ΕΛΛΗ ΠΑΠΠΑ (1920 - 27 Οκτωβρίου 2009)

-
Έφυγε από τη ζωή, σήμερα τα ξημερώματα, η δημοσιογράφος, συγγραφέας και μαχήτρια της Αριστεράς Έλλη Παππά, σε ηλικία 89 ετών.
-
Η Έλλη Παππά (1920 - 27 Οκτωβρίου 2009), ήταν δημοσιογράφος και συγγραφέας, κόρη του Ευάγγελου Παππά και της Μαριάνθης Παπαδοπούλου. Γεννήθηκε στη Σμύρνη το 1920 (η μικρότερη από πέντε παιδιά: Ηρώ, Δέσποινα, Διδώ, Έλλη και Γιώργος). Αδελφή της ήταν η συγγραφέας Διδώ Σωτηρίου. Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή η οικογένεια εγκαταστάθηκε στον Πειραιά. Φοίτησε αρχικά στη φιλοσοφική και στη νομική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, χωρίς όμως να ολοκληρώσει τις σπουδές της, λόγω της Κατοχής, ενώ παράλληλα εργαζόταν ως δημοσιογράφος. Εργάστηκε στην παράνομη έκδοση του Ριζοσπάστη μέχρι το 1949, οπότε άρχισε η συνεργασία της με τον Νίκο Πλουμπίδη και από τον Ιούνιο του 1950 με τον Νίκο Μπελογιάννη που έγινε σύντροφός της. Η Έλλη Παππά και ο Νίκος Μπελογιάννης συνελήφθησαν (Δεκέμβριος 1950) και παρέμειναν σε απομόνωση έως την πρώτη δίκη τους (Νοέμβριος 1951).

Στη φυλακή γεννήθηκε ο γιος τους, Νίκος (Αύγουστος 1951). Ακολούθησε δεύτερη δίκη (Φεβρουάριος 1952). Καταδικάστηκαν σε θάνατο, ο Μπελογιάννης εκτελέστηκε, αλλά η Έλλη όχι, λόγω του βρέφους, και τελικά αποφυλακίστηκε την πρωτοχρονιά του 1964. Εργάστηκε στην ΕΔΑ και από το 1965 ήταν αρθρογράφος και μέλος της συντακτικής επιτροπής της εφημερίδας Δημοκρατική Αλλαγή. Με το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου 1967 συνελήφθη και εξορίστηκε στη Γυάρο (αποφυλακίστηκε τον Ιούλιο του 1968, λόγω σοβαρής ασθένειας).
Ως δημοσιογράφος, εργάστηκε στην Εγκυκλοπαίδεια Χάρη Πάτση, στην εφημερίδα Μακεδονία, στο περιοδικό Γυναίκα, στην εφημερίδα Εξπρές και στην εφημερίδα Έθνος. Δραστηριοποιήθηκε στην μεταπολιτευτική ΕΔΑ και στο ΚΚΕ. Λόγω των πολιτικών διώξεων της Έλλης Παππά κατά την περίοδο της Κατοχής και του Εμφυλίου, μεγάλο μέρος του αρχείου της έχει χαθεί. Από την περίοδο της φυλάκισής της σώζεται αλληλογραφία, κείμενα και ενθυμήματα, πολλά από τα οποία φυλάχθηκαν από το γιο της και την αδελφή της Διδώ Σωτηρίου. Σε δεκατρία χρόνια φυλακής, δεν έπαψε να δημιουργεί –κατάλληλα για την εκάστοτε ηλικία του– βιβλία για το παιδί που μεγάλωνε με τη φροντίδα της αδελφής της, Διδώς. Γραμμένα ή διασκευασμένα από την ίδια, ζωγραφισμένα και βιβλιοδετημένα στο χέρι με λεπτομέρεια, τα βιβλία που φιλοτέχνησε για το γιο της η Έλλη Παππά αποτελούν ακραία μορφή αντίστασης στη βαρβαρότητα της φυλάκισης για πολιτικούς λόγους. Το 2002, η Έλλη Παππά εμπιστεύθηκε στο Ελληνικό Λογοτεχνικό και Ιστορικό Αρχείο το σύνολο του αρχείου της, που, ταξινομημένο πλέον, προστίθεται στις διαθέσιμες πηγές της μεταπολεμικής ιστορίας.Πραγματοποίησε μελέτες για την αρχαία ελληνική φιλοσοφία, όπως «Ο Πλάτωνας στην εποχή μας» και η «Σπουδή στο θέμα της Ελευθερίας - Η έννοια της ελευθερίας στον προσωκρατικό υλισμό», και μελέτες για τον μαρξισμό και τον λενινισμό, όπως ο «Μύθος και ιδεολογία στη ρωσική επανάσταση -οδοιπορικό από το ρωσικό αγροτικό λαϊκισμό στο λαϊκισμό του Στάλιν» και «Ο Λένιν χωρίς λογοκρισία και εκτός μαυσωλείου».

Τα τελευταία πολιτικά βιβλία της, τα οποία κυκλοφόρησαν το 2006, είναι τα «Αποχαιρετισμός στον αιώνα μου» (εκδόσεις Κέδρος) και «Μακιαβέλι ή Μαρξ» (εκδόσεις Αγρα). Το αρχείο της Έλλης Παππά φυλάσσεται στο Ελληνικό Λογοτεχνικό και Ιστορικό Αρχείο (Ε.Λ.Ι.Α).
-
ΣΧΕΤΙΚΟ ΥΛΙΚΟ Νίκος Μπελογιάννης. Ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο, σκίτσο Pablo Picasso

The Man With The Carnation(1980) "Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΜΕ ΤΟ ΓΑΡΥΦΑΛΛΟ"(MOVIE)
-

…Οι ατέλειωτοι μήνες στα μπουντρούμια-πηγάδια της Ασφάλειας -το δικό μου κατασκότεινο, του Νίκου με φώς νύχτα-μέρα- με την απίθανη αλληλογραφία μας και τον κώδικα του βήχα, οι δύο δίκες στα στρατοδικεία όπου δίναμε μαζί τις μάχες μας, είναι πια ένα “ευτυχισμένο” παρελθόν. Εδώ, στη φυλακή της Καλλιθέας, στα μπουντρούμια της απομόνωσης, έχουμε μόνο τις θανατικές καταδίκες μας, αλλά και τις καθημερινές στιγμές στο προαύλιο, όταν μπορούμε να μιλήσουμε. Ο Νίκος είναι στενοχωρημένος με τη “χλιαρότητα” με την οποία αντιμετωπίζουν τη δική μας θέση οι βουλευτές της ΕΔΑ: “Θα ήμουν εγώ βουλευτής και θα είχα ανθρώπους μας στη δική μας θέση και θα καθόμουν έτσι; Μωρέ θα κατέβαινα με τηλεβόα στη Σταδίου!”, μου είπε κάποια στιγμή.

Οι αιτήσεις χάριτος απορρίφθηκαν, τα μέτρα στην απομόνωση έγιναν πιο σκληρά, όλα έδειχναν πως ήμασταν κοντά στο τέρμα, όταν ήρθε ο αρχιφύλακας, μας έβγαλε τον Νίκο κι εμένα στο διάδρομο και μας έδειξε μια εφημερίδα. “Σωθήκατε!”, μας είπε χαρούμενος, και μας έδωσε την εφημερίδα που κρατούσε. Ήταν η εφημερίδα με το γράμμα του Πλουμπίδη, ύστατη προσπάθεια να σωθεί ο Νίκος. Το άλλο πρωί ήρθε και πάλι ο αρχιφύλακας με μια εφημερίδα, μας έβγαλε στο διάδρομο και: “δεν καταλαβαίνω, κάτι συμβαίνει εδώ, το Κόμμα σας λέει πως το γράμμα του Πλουμπίδη είναι πλαστό!…”. Διαβάσαμε την ανακοίνωση, κοίταξα το Νίκο, με κοίταξε, “τί είναι αυτό;”, του λέω. Δίστασε λίγο, κι ύστερα: “Έ, δεν καταλαβαίνεις, αν είναι κάποιος να πάει, ας είμαι εγώ. Ας μην είμαστε κι οι δυο”. Ήξερα πως κάτι έκρυβε αυτή η αινιγματική εξήγηση. Την αποκρυπτογράφησα όταν ήρθε η ώρα της. Εκείνη τη στιγμή, διαβάζοντας την “καταγγελία”, το μόνο που ακούσαμε, πολύ πριν ακουστεί το απόσπασμα, ήταν το “πυρ!”…

Λίγες μέρες νωρίτερα, σε ένα γράμμα του από εκείνα που ανταλλάσσαμε και στην Καλλιθέα συμπληρώνοντας όσα δεν είχαμε προλάβει να πούμε στις σύντομες συναντήσεις μας τα μεσημέρια στο προαύλιο, μου έγραφε: “…μα φαίνεται πως το βιβλίο θα κλείσει πριν φτάσουμε στο τέλος. Και ποτέ άλλοτε όσο τώρα δεν ήθελα να ζήσεις τουλάχιστον εσύ. Να ζήσεις για τον Βίκτωρα. Να ζήσεις και για την εκδίκηση. Αυτό θα είναι αύριο η μεγαλύτερη προσφορά στη μνήμη μου”.

Αυτά ήταν τα τελευταία του λόγια και την ώρα του οριστικού χωρισμού: “Όχι, πρέπει να ζήσεις. Για το παιδί. Για την εκδίκηση”. Έζησα -όπως το ήθελε. Για την εκδίκηση -έκανα ό,τι μπορούσα. Με το λόγο και την πένα. Όπως εκείνος το εννοούσε.

*της Έλλης Παππά, “Ο Σύντροφος που περιμέναμε”

Mercedes Soza

Haydée Mercedes Sosa, known as La Negra, (July 9, 1935 – October 4, 2009) was anArgentine singer who was and remains immensely popular throughout Latin America and internationally. With her roots in Argentine folk music, Sosa became one of the preeminent exponents of nueva canción. She gave voice to songs written by both Brazilians and Cubans. She was best known as the "voice of the voiceless ones". Sosa performed in venues such as the Lincoln Center in New York City, the Théâtre Mogador in Paris and the Sistine Chapel in Vatican City, as well as sell-out shows in New York's Carnegie Hall and the Roman Coliseum during her final decade of life. Her career spanned four decades and she has been the recipient of several Grammy awards and nominations, including three nominations which will be decided posthumously. She served as an ambassador for UNICEF.

The driving force behind the nueva canción movement, singer Mercedes Sosa was born and raised in Tucumán, Argentina, beginning her performing career at age 15 after taking top honors in a radio station amateur competition. A rich, expressive vocalist and a gifted interpreter, Sosa was dubbed "the voice of the silent majority" for her choice of overtly political material, and alongside artists including Violetta Parra and Atahualpa Yupanqui she spearheaded the rise of the so-called "nueva canción" movement, which heralded the emergence of protest music across Argentina and Chile during the 1960s. The movement was crippled in 1973 by the CIA-sponsored coup which ousted democratically-elected Chilean President Salvador Allende; with her repertoire of songs championing human rights and democracy, Sosa was viewed as a serious threat by the military regime which assumed power, and in 1975 she was arrested during a live performance which also resulted in the incarceration of many audience members. Death threats forced her to leave Argentina in 1979, and she remained in exile for three years, finally returning with a triumphant comeback performance in February 1982. Sosa recorded prolifically in the years to follow. In fall 2000, Sosa won a Grammy for Best Folk Album for Misa Criolla at the first annual Latin Grammy Awards. Jason Ankeny, All Music Guide

-
http://www.mediafire.com/?7quzxtmqizg

Greek Legislative Elections 2009 (the results)

Results

The following table shows the tallies with all the votes counted.

Summary of the 4 October 2009 Greek Parliament election results

Parties		Leaders	Votes	%	+/–	Seats	+/–
	Panhellenic Socialist Movement	George Papandreou	3,011,521	43.92	+5.82	160	+58
	New Democracy	Kostas Karamanlis	2,295,318	33.48	−8.38	91	−61
	Communist Party	Aleka Papariga	517,062	7.54	−0.61	21	−1
	Popular Orthodox Rally	Georgios Karatzaferis	386,063	5.63	+1.83	15	+5
	Coalition of the Radical Left	Alexis Tsipras	315,501	4.60	−0.44	13	−1
	Ecologist Greens	Six-member committee	173,388	2.53	+1.48	0	—
	Democratic Revival	Stelios Papathemelis	30,837	0.45	−0.35	0	—
	Anticapitalist Left Cooperation for the Overthrow	D. Desillas, et al.	24,733	0.36	+0.04	0	—
	Greek Ecologists	Dimosthenis Vergis	20,019	0.29	+0.27	0	—
	Popular Union-Chrysi Avyi	Nikolaos Michaloliakos	19,636	0.29	—	0	—
	Union of Centrists	Vassilis Leventis	18,278	0.27	−0.02	0	—
	Koinonia	Emmanouil Voloudakis	10,681	0.16	—	0	—
	Communist Party (Marxist-Leninist)	Gr. Konstantopoulos, et al.	10,213	0.15	−0.10	0	—
	Democrats	M. Meletopoulos	7,611	0.11	—	0	—
	Marxist-Leninist Communist Party	Antonis Papadopoulos, et al.	5,504	0.08	−0.03	0	—
	Workers Revolutionary Party	Sabetai Matsas	4,536	0.07	—	0	—
	Organization for the Reconstruction of the Communist Party of Greece	Ilias Zafiropoulos, et al.	1,651	0.02	−0.01	0	—
	I Give Away Land, I Give Away Debts - Panagrarian Labour Movement of Greece	M. Tzalazidis	1,376	0.02	—	0	—
	Smoking Groups for Art and Artistic Creation	Nikos Louvros	1,355	0.02	—	0	—
	Light – Truth – Justice	Konstantinos Melissourgos	867	0.01	±0	0	—
	Independents	—	277	0.00	±0	0	—
	Regional Urban Development	Nikolaos Kolitis	8	0.00	—	0	—
	Friends of Man	K. Stamoulis	8	0.00	—	0	—
	Old Republic	A. Daskalopoulos	3	0.00	—	0	—
Valid votes			6,855,530	97.36		300
Invalid votes			143,586	2.04
Blank votes			42,454	0.60
Totals			7,041,570	100.00	—	300	—
Electorate and turnout			9,929,440	70.92
Source: Ministry of the Interior, Public Administration, and Decentralization, with 20,911 (99.88%) of 20,937 total precincts reporting as of Oct. 5, 5:37 PM

http://en.wikipedia.org/wiki/Greek_legislative_election,_2009

!!!!!!!

4′33″ (JOHN CAGE)

4′33″ (pronounced Four minutes, thirty-three seconds or, as the composer himself referred to it, Four, thirty-three is a three-movement composition by American avant-garde composer John Cage (1912–1992). It was composed in 1952 for any instrument (or combination of instruments), and the score instructs the performer not to play the instrument during the entire duration of the piece throughout the three movements (the first being thirty seconds, the second being two minutes and twenty-three seconds, and the third being one minute and forty seconds). Although commonly perceived as "four minutes thirty-three seconds of silence", the piece actually consists of the sounds of the environment that the listeners hear while it is performed. Over the years, 4′33″ became Cage's most famous and most controversial composition. Conceived around 1947–1948, while the composer was working on Sonatas and Interludes, 4′33″ became for Cage the epitome of his idea that any sounds constitute, or may constitute, music. It was also a reflection of the influence of Zen Buddhism, which Cage studied since the late forties. In a 1982 interview, and on numerous other occasions, Cage stated that 4′33″ was, in his opinion, his most important work.

Versions of the score

Several versions of the score exist: The original Woodstock manuscript (August 1952): conventional notation, dedicated to David Tudor. This manuscript is currently lost. Tudor's attempt at re-creating the original score is reproduced in Fetterman 1996, 74.The Kremen manuscript (1953): graphic, space-time notation, dedicated to Irwin Kremen. The movements of the piece are rendered as space between long vertical lines; a tempo indication is provided (60), and at the end of each movement the time is indicated in minutes and seconds. Edition Peters No. 6777a.The so-called First Tacet Edition: a typewritten score, lists the three movements using Roman numbers, with the word "TACET" underneath each. A note by Cage describes the first performance and mentions that "the work may be performed by (any) instrumentalist or combination of instrumentalists and last any length of time." Edition Peters No. 6777 (out of print).The so-called Second Tacet Edition: same as the First, except that it is printed in Cage's calligraphy, and the explanatory note mentions the Kremen manuscript. Edition Peters No. 6777 (i.e. it carries the same catalogue number as the first Tacet Edition) Additionally, a facsimile, reduced in size, of the Kremen manuscript, appeared in July 1967 in Source. There is some discrepancy between the lengths of individual movements specified in different versions of the score. The Woodstock printed program specifies the lengths 30″, 2′23″ and 1′40″, as does the Kremen manuscript, and presumably the original manuscript had the same indications. However, in the First Tacet Edition Cage writes that at the premiere the timings were 33″, 2′40″ and 1′20″. In the Second Tacet Edition he adds that after the premier a copy has been made for Irwin Kremen, in which the timelengths of the movements were 30″, 2′23″ and 1′40″. The causes of this discrepancy is not currently understood, the original manuscript being still lost.

*Blixa Bargeld, Einstürzende Neubauten, got inspired by John Cage 4'33'' and wrote 'Silence is sexy'

4′33″ No. 2

In 1962, Cage wrote 0'00", which is also referred to as 4'33" No. 2. The directions originally consisted of one sentence: "In a situation provided with maximum amplification, perform a disciplined action." The first performance had Cage write that sentence.

The second performance added four new qualifications to the directions: "the performer should allow any interruptions of the action, the action should fulfill an obligation to others, the same action should not be used in more than one performance, and should not be the performance of a musical composition.

One³

In late 1989, three years before his death, Cage revisited the idea of 4′33″ one last time. He composed One³, the full title of which is One³ = 4′33″ (0′00″) +G clef . As in all number pieces, "One" refers to the number of performers required. The score instructs the performer to build a sound system in the concert hall, so that the "the whole hall is on the edge of feedback, without actually feeding back." The content of the piece is the electronically amplified sound of the hall and the audience.

blogDieSi 1 is out for summer

Poros island
photo taken by Harry Leventis
-
painting by Pamela Jane Rogers
Poros island(Greece)
-Paralion Astros (Greece)
-

Nafplio The castle of Bourtzi (Greece)
-
Epidaurus Theatre (Greece)
-Methana, volcano (Greece)
-

Ermioni (Greece)